October 31, 2007

Sariling Gawa


The Myth of the Origin of Races
Daniel Macrohon
3-I

Narrator: Men and women
ages before you, said that Laor, the creator and god, was blue. Blue not by
color, but by feelings. Out of this he decided to create earthlings.

Laor: Time now, time onward. It seems that the earth is a ward. Gradually, I
can no longer endure this solitude. From this clayI step on, I shall find
gratitude.

(prepares the pot and clay)

Laor: Tears of the cloud for moisture and stones of the land for stature. Mix,
mix… but wait! Most importantly the clay is for his texture. He shall be baked
upon this furnace, and shall bear the name of Man. His arrival, I await.


(adds the ingredients into the pot)

Laor: (sleep talking) Man, man, man, man, man, man…

(pot violently shakes)

( dark man emerges)

Laor: ….man, man, man. Burnt man! This can’t be, I must have a better Man.
Unlike him, it would be difficult for a god to find this Man.

(adds again the clay into the pot)

(stays near the pot)

Laor: I shall guard thee to ensure no mistake. I will watch every tear that
flies whatever it takes. There is no time to remake.

(hums and sings)


Laor: Hellio and Strato moves a meter apart. Enough time to remove this Man
from the pot. I hope that this will work, or I shall give this to the stork.

(white man emerges)

Laor: Too much, I mean too early for you! This creation is more sophisticated
than loneliness alone. Get back and I shall atone. Instead of solutions, I get
more tensions.

(white man goes back in)

Laor: Double the time it took for this clay to be cooked. I shall get the
perfect one and my bliss will have won!

(pot calmly shakes)

(Man emerges)

Laor: Finally, I have created the best one. My sorrow is gone, and off you go
to the earth bellow. I will watch how you will grow, but I’ll bring you back
when I feel again sorrow.


Narrator: There, henceforth came the spring of Men, and although the first two
were ignored, Laor still made them dwell in earth. Being alone was no horror,
especially when he stays with them in hearth.

-END-


October 30, 2007

SK

     Ika-29 ng Oktubre ako'y naging isang ganap na botante. Tama nga ang binitawang salita ng PNP: "Naging mapayapa ang halalan ngayon". Oo nga at tahimik sa baranggay namin subalit talamak ang mapayapang-pandaraya. Heto ang kuwento.

     Sinimulan ko ang araw ko sa pagkain ng masustansyang almusal at pagligo gamit ang kay lamig na tubig. Sinuot ko rin ang bagong pan'taas ko na may tatak Ateneo! Lalakad ang kuwento.

     Alam ng lahat ang patakaran. 'Di ba? Pero ang suliranin lang talaga ay ang pagsunod sa mga nakatakdang alituntunin. Magpapakita ang kuwento.

     Pagkalabas ko sa bahay, aba!, inalok na kaagad ako ng libreng sakay. Ayon sa COMELEC, bawal po eh. Susuway sana ako kapag Mercedes eh, kaso traysikel eh. Pasensya nalang po. Hindi ako basta-basta nabibili lalo na ang boto ko. Susundan ng kuwento.

     Ang tagpuan ng maladula na halalan ay sa isang pampublikong paaralan sa Damayan. Bakit ko nasabing dula? Noon pa man ang halalan ay isang dula. "Hinahangad ko ang kabutihan ng buong sangkatauhan", ika ng isang kandidato, subalit nakikitang naghahanda sa pagtatambang ng kanyang karibal sa posisyon. Desperado ba? Babalik ang kuwento.

     Gabundok ang mga patalastas-papel ( flyers, 'di ko alam salin ) sa lugar ng pagbobotohan. Hindi lang marami kun'di nakakalat lang ito, at ang mga tauhan na namimigay ay alok nang alok. Abay! sa panahon na iyon bawal mangampanya! Mabuti't nakarating na ako sa silid kung saan payapa ang lahat. Bubunot ang kuwento.

     Bilang isang botante obligasyon ko bumoto at obligasyon ko na alamin kung paano bumoto. Ay! tila nakalimutan ko na dadalawa lang ang aking iboboto: isang SK Kagawad at isang SK Chairman. Ang natira ay minarkahan ko ng isang mahabng linya. Makalipas ng isang minutong pagsusulat, ay nagpalagay na ako ng INCREDIBLE INK. Madaling matanggal ang kanilang 'indelible ink'. Malupit. Tatatak ang kuwento.

---

Nakalulungkot isipin na ang mga tauhan sa paligid ay hindi marunong umunawa ng batas. Ang batas o ang pagsunod sa batas ang ginawa kong basehan ng pagpili ng mga kandidato.

Nakalulungkot na hindi nanalo si Paoi Sevilla for SK Chair.

"Alles hat ein Ende, nur die Wurst hat zwei" - Everything has an end, only sausage has two